Учитавајући гиф

„SAVREMENA SRPSKA PROZA“


SAVREMENA SRPSKA PROZA
SAVREMENA SRPSKA PROZA
SAVREMENA SRPSKA PROZA
SAVREMENA SRPSKA PROZA

Narodna biblioteka „Jefimija“ u Trsteniku postala je u proteklim decenijama posebno prepoznatljiva kao organizator književnih susreta „SAVREMENA SRPSKA PROZA“. Ova književna manifestacija je pokrenuta, spontano, još 1984. godine i ubrzo je dobila svoju trajnu fizionomiju, koju čine Književni portret jednog pisca i Okrugli sto sa nekom od relevantnih književnokritičkih, književnoistorijskih ili drugih srodnih tema. Iz godine u godinu, među učesnicima su se pojavljivala najznačajnija imena srpske proze i književne kritike i esejistike, da bi se 2018. godine stiglo do 35. susreta, ovog puta sa piscem Vladanom Matijevićem i temom „Poetika Miodraga Bulatovića i njeni refleksi u savremenoj srpskoj prozi“.

Ovi, jedinstveni, trstenički susreti pisaca, kritike i publike sigurno ne bi ostavili dublji trag u našoj kulturi da nije istoimenih zbornika radova koji su pokrenuti nešto kasnije od same manifestacije, tačnije 1989. godine, kada je objavljen prvi broj zbornika posvećen prozi Slobodana Selenića i temi „Kretanje ideja u savremenoj srpskoj prozi“, sa prepoznatljivim logotipom na korici koji je oblikovao Kraljevčanin Dragan Pešić. Od tada, iz štampe je izašlo trideset brojeva ovog zbornika, čiji je jubilarni broj posvećen prozi akademika Mira Vuksanovića i temi „Narodna kultura i SAVREMENA SRPSKA PROZA“.

„Ono što je za Savremenu srpsku prozu, za njenu osnovnu poetičku, estetsku i vrednosnu orijentaciju izuzetno značajno odnosi se na izbor pisaca čiji portreti su osvetljeni na njoj i na teme koje su birane za esejističko i kritičko tumačenje, a dobrim delom i na izbor književnih kritičara koji su u tome učestvovali. Zato se susreti u Trsteniku mogu posmatrati i ocenjivati najpre kao veoma važna kritička građa o piscima čiji su književni portreti predstavljeni i protumačeni na njima. U okviru toga, sa sigurnošću se može reći da u izboru pisaca nije bilo isključivosti, dogmatizma i promašaja. Uvek su birani pisci različitih poetičkih, tematskih i drugih orijentacija i opredeljenja, pripadnici svih generacija, od najstarijih, koji su već zaokružili svoje delo, čime je olakšano formiranje njihovog kritičkog portreta, do mlađih, koji su se nametnuli provokativnošću svojih proznih ostvarenja i koji već sada predstavljaju najznačajnije autore savremene srpske proze. [...] Zato se s pravom može reći da je osnovna orijentacija susreta bila pluralistička, i da se ona kretala od umerenog tradicionalizma (termin A. Jerkova), preko umerenog modernizma, čak do postmodernizma.“ (Marko Nedić, „Poetički pluralizam srpske proze“, „SAVREMENA SRPSKA PROZA“, broj 26, Trstenik, 2014, str. 183-186)

Na okruglim stolovima – čiji su sadržaji objavljeni u zbornicima – osvetljene su različite teme, od književnoteorijskih, kao što je pitanje fragmenta u srpskoj prozi, preko razmatranja različitih književnih žanrova, na primer: kratka proza, memoaristika, srpska poetska proza, esejistička proza, romansirana biografija, savremena pripovetka i nove tendencije, o kritici danas i dr., do proučavanja uzajamnih veza književnosti sa medijima, dramatizacije književnih dela, osvetavanja pesnika kao pripovedača, dok su se neki okrugli stolovi bavili širim tematskim oblastima, kao što su: tema rata u savremenoj srpskoj prozi, odnos pisaca i zavičaja, stranost i lik stranca, jezik kao tema proze, selo u savremenoj prozi, pri čemu posebno valja naglasiti okrugle stolove posvećene književnosti Srba u Hrvatskoj i delima srpskih prozaista van matice, kojima se išlo ka integralnoj geopoetičkoj slici savremene srpske književnosti. Zanimljivi su i tematski brojevi posvećeni poetikama nekih pisaca, na primer, Milorada Pavića, Dragoslava Mihailovića i, u narednom broju zbornika, Miodraga Bulatovića.

Ovako oblikovani, zbornici „Savremene srpske proze“ su, zapravo, svojevrsna književnokritička građa o piscima, njihovim poetikama i razmatranjima književnoteorijskih i književnoistorijskih tema, tako da, pored značajnih autora i njihovih, uglavnom autopoetičkih beseda, glavni deo sadržaja čine tekstovi književnih kritičara i teoretičara. Među njima su najznačajnija imena savremene srpske kritike, imena profesora univerziteta, slavista, urednika, saradnika Instituta za književnost, filozofa, lingvista i mlađih autora koji su u ponekom od brojeva trsteničkih zbornika upisali pokoju stranicu u svojevrsnu „trsteničku enciklopediju“. Jer, kako je zapisao Mihajlo Pantić, pisac i kritičar sa najviše upisanih stranica: „Ko u ruke uzme sve do sada objavljene zbornike sa trsteničkih skupova, pomno pregleda njihov sadržaj i pročita, kako mu drago, na preskok ili linearno, neke ili sve tekstove u njima, lako će doći do zaključka da se u Trsteniku godinama piše spontana i utoliko dragocenija enciklopedija imena, dela, formi, postupaka, poetika, dominantnih i frekventnih tema iz korpusa savremenog proznog stvaralaštva.“ (Mihajlo Pantić, „U trsteničkoj akademiji“, „SAVREMENA SRPSKA PROZA“, broj 16, Trstenik, 2004, str. 109-113).

SAVREMENA SRPSKA PROZA
SAVREMENA SRPSKA PROZA
SAVREMENA SRPSKA PROZA
SAVREMENA SRPSKA PROZA

PLAKATI


Plakat 2
Plakat 3
Plakat 4

1984/2015.


Vest 1
Vest 2
Vest 3
Vest 4
Vest 5
Vest 6
Vest 7
Vest 8
Vest 9
Vest 10
Vest 11
Vest 12

GALERIJA PORTRETA


 Milisav Savić
 Vida Ognjenović
 Živojin Pavlović
 Svetislav Basara
 Vidosav Stevanović
 Miroslav Josić-Višnjić
 Svetlana Velmar-Janković
 Radovan Beli Marković
 Radoslav Petković
 Dobrica Ćosić
 Dragoslav Mihailović
 Slobodan Selenić
 Milorad Pavić
 Antonije Isaković
 Pavle Ugrinov

ZBORNICI